Foydali maʼlumotlar

Konstitutsiyaning 32-modda 3-bandida 'Mehnat sharoitlarining standartlari inson qadr-qimmatini kafolatlash uchun qonun bilan belgilanishi kerak' degan qoida asosida qabul qilingan ishchilarning mehnat sharoitlari bo'yicha yagona himoya qonunchiligi bo'lib, 1953 yil 10 mayda 286-sonli qonun bilan qabul qilingan va e'lon qilingan, 1997 yil 13 martda qayta qabul qilingan va e'lon qilingan. Ushbu qonun umumiy qoida, mehnat shartnomasi, ish haqi, ish vaqti va dam olish, ayollar va o'smirlar, xavfsizlik va sog'liqni saqlash, malaka olish, zarar tovonlari, ish qoidalari, yotoqxona, mehnat nazoratchisi, jazo va boshqa 12 bob va ilovadan iborat. Ushbu qonun mehnat sharoitlarining standartlarini belgilash orqali ishchilarning asosiy hayotini kafolatlash va yaxshilash hamda muvozanatli milliy iqtisodiyot rivojlanishini ta'minlashni maqsad qiladi (ushbu qonunning 1-moddasi). Shu bilan birga, ushbu qonunda belgilangan mehnat sharoitlari eng past standartlar bo'lgani uchun mehnat munosabatlari tomonlari ushbu standartni sabab qilib mehnat sharoitlarini pasaytirishga huquqi yo'q (ushbu qonunning 2-moddasi).