Хэрэгцээт мэдээлэл

Шүүхийн шийдвэр болон захиргааны тайлбарын дагуу жилийн цалинтай амралт ашиглаагүй байхад ажил үзүүлсэн тохиолдолд ажил олгогч ашиглаагүй амралтын өдрүүдийн хувьд жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх ёстой. Мөн жилийн цалинтай амралт үүссэн байхад амралт ашиглаагүй шалтгаанаар ажлаас гарсан тохиолдолд мөн л ашиглаагүй жилийн цалинтай амралтын өдрүүдийн хувьд ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх ёстой. Жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг жилийн цалинтай амралтын эрх шаардах эрх устгасан цаг үед шаардах боломжтой. Өөрөөр хэлбэл, Ажиллах стандарт хуулийн 59 дүгээр зүйлийн 7 дугаар хэсэгт ‘Жилийн цалинтай амралт 1 жилийн хугацаанд хэрэглээгүй бол устгана’ гэж заасан тул, жилийн цалинтай амралт хэрэглэх боломжтой өдрөөс хойш 1 жил өнгөрсөнд цаашид амралт шаардах боломжгүй бөгөөд амралт шаардах эрх нь нөхөн төлбөр шаардах эрх болж хувирна. Гэхдээ, жилийн цалинтай амралт ашиглаагүй нь ажил олгогчийн зааврын улмаас байсан эсвэл амралт шаардсан байхад олгоогүй гэх мэт ажил олгогчийн буруутай шалтгаан байвал 1 жил өнгөрсөн ч өмнөх оны жилийн цалинтай амралтыг шаардах боломжтой (Ажиллах стандарт хуулийн 59 дүгээр зүйлийн 7 дугаар хэсгийн тодотгол). Жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөр нь ажлын хариуд төлөгддөг цалинтай адил тул, устгах хугацаа нь цалингийн өр төлбөртэй ижил 3 жил юм. Тиймээс жилийн цалинтай амралтыг 1 жилийн хугацаанд ашиглаагүй тул амралт шаардах эрх устгасан даруйдаа 3 жилийн дотор жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг шаардах боломжтой.
Ажил эрхлэлт, Хөдөлмөрийн яамны захиргааны тайлбарын дагуу ажилтны менежментийн хувьд нийгэмлэг гэрээ эсвэл ажилд орох дүрмээр бүх ажилтнуудад нэг л байдлаар санхүүгийн оноог үндэслэн жилийн цалинтай амралтыг тооцоолох тохиолдолд жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөр шаардах эрх нь жилийн цалинтай амралт хэрэглэх боломжтой оны дараа оны эхний өдрөөс үүснэ гэж үздэг. Нөгөө талаас, жилийн цалинтай амралт ашиглаагүй байхад ажлаас гарсан тохиолдолд үүссэн жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийн тухайд Ажил эрхлэлт, Хөдөлмөрийн яамны захиргааны тайлбар нь тухайн оны жилийн цалинтай амралт ашиглаагүй өдрүүдээс илүү хугацаанд ажилласан дараа ажлаас гарсан тохиолдолд ашиглаагүй амралтын өдрүүдийн бүгдэд жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх бөгөөд, ажлаас гарсан оны жилийн цалинтай амралт ашиглаагүй өдрүүдээс бага хугацаанд ажилласан дараа ажлаас гарсан тохиолдолд амралт хэрэглэх боломжтой ажлын өдрүүдийн хувьд жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх ёстой гэжээ. Өөрөөр хэлбэл, 1 сарын 1-нд орсон ажилтан ажлаас гарах өмнөх оны бүрэн оролцооны улмаас 20 өдрийн жилийн цалинтай амралт хэрэглэх боломжтой байсан оны 1 сарын 10-нд ажлаас гарсан бол ажлаас гарсан оны амралт хэрэглэх боломжтой өдрүүдийн 10 өдрөөс цалинтай амралтын өдөр эсвэл тохиролцсон цалинтай амралтын өдөр гэх мэтээс бусад амралт бодитойгоор хэрэглэх боломжтой өдрүүдийн хувьд л жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх ёстой гэсэн үг. Гэхдээ Дээд шүүхийн шийдвэр нь Ажил эрхлэлт, Хөдөлмөрийн яамны тайлбараас ялгаатай нь жилийн амралт хэрэглэх боломжтой өдрүүдээс үл хамааран ажлаас гарах улмаас хэрэглэх боломжгүй болсон жилийн амралтын өдрүүдийн бүгдэд жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөрийг төлөх ёстой гэж үзсэн байна. Мөн Ажил эрхлэлт, Хөдөлмөрийн яамны захиргааны тайлбар нь ажлаас гарах өмнөх онд үүссэн жилийн цалинтай амралтыг ашиглаагүй ажилласнаас үүссэн нөхөн төлбөрийг түүний хэмжээний 3/12-ыг ажлаас гарах төлбөрийн тооцоололд дундаж цалин тооцооллын үндсэн цалинд оруулах боловч, ажлаас гарах улмаас төлбөрийн шалтгаан үүссэн жилийн цалинтай амралтын ажилтны нөхөн төлбөр (ажлаас гарсан онд үүссэн жилийн цалинтай амралтыг ашиглаагүйгээс үүссэн жилийн амралтын ажилтны нөхөн төлбөр)-ийг ажлаас гарах төлбөрийн тооцоололд дундаж цалин тооцооллын үндсэн цалинд оруулахгүй гэж үзсэн байна.