Маълумоти муфид

Ҳуқуқҳои иқомат ин ҳолатиро аз ҷиҳати ҳуқуқӣ муайян мекунад, ки хориҷӣ дар кишвари муайян фаъолиятҳои иҷозатдодашударо анҷом диҳад. Бо забони оддӣ гӯем, ин нишон медиҳад, ки хориҷӣ бо кадом ҳуқуқ чӣ корҳое карда метавонад ва дар он кишвар зиндагӣ кунад.
Навъҳои муддати иқомат ба се қисм тақсим мешаванд: иқомати кӯтоҳмуддат, иқомати дарозмуддат ва иқомати доимӣ. Дар қонунҳои идоракунии вуруд ва хуруд истилоҳҳои иқомати кӯтоҳмуддат ва иқомати дарозмуддат муайян нашудаанд, аммо дар амалияи корӣ бо меъёри 90 рӯз, ки асоси сабти хориҷиён аст, байни кӯтоҳ ва дароз тафриқ мекунанд.
Мувофиқи моддаи 17 Қонуни идоракунии вуруд ва хуруд «Хориҷиён танҳо дар доираи ҳуқуқҳои иқомат ва муддати иқомат метавонанд дар Ҷумҳурии Корея иқомат кунанд», бинобар ин ҳуқуқҳои иқомат асоси асосии танзимоти иқомати қонунии хориҷиён мебошад. Ҳуқуқҳои иқомат ин ҳолати ҳуқуқии хориҷиро, ки имкон медиҳад дар кишвар фаъолиятҳои муайянро анҷом диҳад, ба намудҳо тақсим кардааст ва дар <Ҷадвали иловаи 1> Қарори иҷроии Қонуни идоракунии вуруд ва хуруд аз гурӯҳи A то гурӯҳи H дар маҷмӯъ 40 намуди ҳуқуқҳои иқомат пешбинӣ шудааст.
Ҳуқуқҳои иқомат одатан дар марҳилаи додани виза аз тарафи консул ё дар марҳилаи санҷиши вуруд аз тарафи ходимони идоракунии вуруд ва хуруд дода мешавад. Вале хориҷии таваллудёфта дар Ҷумҳурии Корея бояд дар доҳаи 90 рӯз аз санаи таваллуд, ва хориҷие, ки ба сабабҳои гум кардани шаҳрвандии Корея ё тарки кишвар бе ҳуқуқи иқомат мемонад, дар доҳаи 30 рӯз аз санаи пайдоиши сабаб ҳуқуқи иқоматро гирифта бошад. Инчунин, агар хориҷии иқоматгазада пас аз анҷоми фаъолият мувофиқи ҳуқуқҳои иқомати қаблӣ хоҳад фаъолияти мувофиқи ҳуқуқҳои иқомати дигарро анҷом диҳад, бояд иҷозати тағйири ҳуқуқи иқоматро гирад. Масалан, соҳиби визаи таҳсил пас аз хатм аз донишгоҳ ба вазифаи корманди илмӣ коргузорӣ шавад, аз мақоми донишҷӯ ба мақоми корманди илмӣ мегузарад, ки ин тағйири ҳуқуқи иқомат номида мешавад. Агар хориҷии иқоматгазада ҳанӯз фаъолияти мувофиқи ҳуқуқи иқомати аввалаи худро анҷом дода, хоҳад фаъолияти мувофиқи ҳуқуқи иқомати дигарро анҷом диҳад, бояд иҷозати фаъолияти берун аз ҳуқуқи иқоматро гирад.
Ҳамзамон, раванди тағйироти низоми ҳуқуқҳои иқомат чунин аст. Аввалан, дар моҳи марти соли 1963 ҳангоми қабули Қонуни идоракунии вуруд ва хуруд ба ҷои ҳуқуқҳои иқомат қоидаҳои марбут ба ҳуқуқҳои вуруд муқаррар шуда, визаҳо ба визаи транзитӣ, визаи туристикӣ ва визаи иқоматӣ ба се намуд тақсим гардиданд. Баъдан, дар моҳи декабри соли 1983 Қонуни идоракунии вуруд ва хуруд тағйир ёфт ва се намуди виза нест шуданд ва ҳуқуқҳои вуруд ба ҳуқуқҳои иқомат тағйир дода шуданд. Намудҳои ҳуқуқҳои иқомат, ки соли 1983 ба 18 та тақсим шуда буданд, соли 1993 ба 29 та тафсил ёфтанд ва ҳоло ба 36 та афзоиш ёфтаанд. Соли 1998 ҳуқуқи иқомати ҳамкасони хориҷӣ (F-4) эҷод шуд, соли 2002 ҳуқуқи иқомати доимӣ (F-5) эҷод шуд, соли 2007 ҳуқуқи иқомати корҳои сезонӣ (H-2) эҷод шуд, соли 2011 ҳуқуқи иқомати муҳоҷирони оилавӣ (F-6) эҷод шуд. Ҳамин тавр, таърихи тағйироти низоми ҳуқуқҳои иқомат ва виза, ки гули кори вуруд ва хуруд номида мешавад, таърихи вуруд ва хурудро нишон медиҳад.