Маълумоти муфид

Агар коргари дар вақти кор зарар дида шавад ё ба маризии мулоим шуда бошад, корфармо корфармо анҷом додани нигоҳкории лозимӣ ё пардохти харҷҳои нигоҳкориро ба уҳда мегирад (Қонуни меҳнати коргарон моддаи 81). Парвариши нигоҳкорӣ бояд ҳадди ақал як бор дар як моҳ анҷом дода шавад ва доираи нигоҳкорӣ бояд муоина, доруҳо ё маводҳои табобатӣ ва протезҳо ва дигар воситаҳои кӯмакӣ, табобат, ҷарроҳӣ ва табобати дигар, қабули беморхона ё шифохона, нигоҳкорӣ ва интиқол ва ғайра, мувофиқи ниёзҳои нигоҳкорӣ бошад (Қарори иҷроии ҳамон қонун моддаи 42). Аммо агар коргар пас аз оғози нигоҳкорӣ 2 сол гузашта бошад ва зарар ё беморӣ шифо нашавад, пардохти якҷоя баробар бо як рӯзи 1340 рӯзи миёнаи муздро анҷом дода, пас аз он аз тамоми масъулияти парварии мутаҳаммии ин қонун озод карда шавад (Ҳамон қонун моддаи 87). Аммо ҳатто агар мувофиқи ин модда пардохти якҷоя анҷом дода шавад, масъулияти пардохти зарари шаҳрвандӣ ё пардохти ҷуброни маънавӣ ба таври худкор озод намешавад.