Маълумоти муфид

Моддаи 55-и Қонуни меҳнати 1 рӯзи таътили пулдор дар як ҳафтаро кафолат медиҳад ва Қонуни муқаррар кардани Рӯзи коргарон ҳар сол 1 майро Рӯзи коргарон (ҷашни меҳнат)-ро ҳамчун рӯзи таътили пулдор мувофиқи Қонуни меҳнат муқаррар кардааст. Аз ин рӯ, рӯзҳои таътили пулдор, ки бо қонун маҷбурӣ аст, танҳо рӯзи истироҳати ҳафтагӣ ва Рӯзи меҳнат мебошад ва рӯзҳои таътили умумӣ бо қонун ба корхонаҳо маҷбуран таътил нестанд. Рӯзҳои таътил ё рӯзи таъсиси ширкат ва ғайра мувофиқи қоидаҳои коргирӣ ё шартномаи ҷамъиятӣ таътил буда ё рӯзи таътили пулдор муайян мешавад, бинобар ин онҳоро рӯзҳои таътили шартномавӣ меноманд. Аз ин рӯ, агар дар қоидаҳои коргирӣ ё шартномаи ҷамъиятӣ «пулдор» ба таври возъҳ навишта нашуда бошад, принсипи додани рӯзҳои таътили шартномавиро бе пул мебошад. Дар ин ҳолат масъалаи ин ки оё қоидаҳои марбут ба рӯзҳои таътил дар Қонуни меҳнат, ба монанди иловапӯлии кор дар рӯзи таътил нисбат ба рӯзҳои таътили шартномавии муқарраршуда дар қоидаҳои коргирӣ ё шартномаи ҷамъиятӣ татбиқ мешавад ё не, матраҳ мешавад, аммо ҳукмҳои судӣ додани иловапӯлиро барои рӯзҳои таътили шартномавӣ ҳамчун рӯзҳои таътили қонунӣ шинохт мекунанд. Аз тарафи дигар, рӯзи таътили шартномавӣ ва рӯи озодро бояд фарқ кард, рӯзи таътил дар асл рӯзе аст, ки вазифаи кор вуҷуд дорад, вале мувофиқи қонун ё созишномаи корфармо ва коргар вазифаи кор озод карда мешавад ва дар шакли кори навбатӣ умумӣ муқарраршуда рӯҳои озод рӯзҳое мебошанд, ки ба шумораи рӯзҳои кори муқаррарӣ дохил намешаванд ва аз аввал вазифаи кор надоранд. Тафсири маъмурии Вазорати кор ва ҳифзи иҷтимоӣ рӯҳои озодро аз нигоҳи сатр бо рӯзҳои таътил фарқ мекунанд, бинобар ин вазифаи додани иловапӯл барои кор дар рӯи озод нест, аммо дар асл фарқи дақиқи байни сатри рӯи озод ва рӯзи таътил мушкил аст, бинобар ин нишондиҳандаҳо ҳам вуҷуд доранд. <Ҳукмҳои марбут> Кор дар рӯзи таътил, ки мувофиқи моддаи 56-и Қонуни меҳнат бояд ҳадди ақал 50 фоизи илова ба маоши оддӣ ҳамчун иловапӯлии кор дар рӯзи таътил пардохт шавад, дар он ки дар моддаи 55-и ҳамон қонун кор дар рӯзи таътил муқаррар накарда, танҳо кор дар рӯзи таътил муқаррар кардааст, инчунин бо кор дар вақти иловагӣ ва кор дар шаб кор дар рӯзи таътилро муқаррар кардааст ва ғайра, аз инҳо бармеояд, ки на танҳо барои нигоҳ доштани принсипи низоми рӯзи истироҳати ҳафтагии муқарраршудаи моддаи 55-и Қонуни меҳнат, балки ҳатто агар рӯзи таътили қонунӣ бошад, ки рӯзи истироҳати ҳафтагӣ нест, балки ба сабаби зарурати корфармо маҷбурӣ кор кунад, дар ин ҳолат бояд мукофотакалонтар аз ҳолате, ки коргар дар рӯзе кор мекунад, ки вазифаи кор дорад, пардохт шавад, бинобар ин тафсир мешавад, ки на танҳо кор дар рӯзи истироҳати ҳафтагии муқарраршудаи моддаи 55-и ҳамон қонун, балки кор дар рӯзҳои таътили қонунии муқарраршуда бо шартномаи ҷамъиятӣ ё қоидаҳои коргирӣ ва ғайраро ишора мекунад, ки ин муносиб аст (1991.05.14, Дархости Олии 90да14089).