Маълумоти муфид

Қонун дар бораи баробарӣ дар шуғли мардон ва занон мувофиқи таҷовузи ҷинсӣ дар муҳити корӣ маънояш
Соҳибкор, роҳбар ё корманд бо истифода аз мақоми худ дар муҳити корӣ ё дар робита бо кор ба корманди дигар бо гуфторҳои ҷинсӣ ва ғ. эҳсоси таҳқир ё нафратро ба вуҷуд меорад ё ба сабабҳои рад кардани гуфторҳои ҷинсӣ ё талаботҳои дигар бо роҳҳои озодкунии аз кор, интиқоли кадрӣ ва ғ. зарар мерасонад. Мувофиқи ин танҳо соҳибкор, роҳбар, ҳамкор, кормандони тобеъ метавонанд гуноҳкор бошанд, аммо қонун дар бораи манъи табъиз байни мардон ва занон ва тавзеҳи он роҳбарон ва кормандони муассисаҳои давлатӣ ва шарикони тиҷоратӣ ва ғ. шахсони робитаи корӣ низ ҳамчун гуноҳкори таҷовузи ҷинсӣ васеъ карда танзим мекунад. Вазорати меҳнат ва ҳифзи иҷтимоӣ барои муайянкунии таҷовузи ҷинсӣ дар муҳити корӣ меъёрҳоро ба амалҳои ҷисмонӣ, гуфторӣ, визуалӣ тақсим карда мисолҳо меорад, амалҳои тамосҳои ҷисмонӣ, ишораҳои ҷинсӣ ё арзёбӣ дар бораи зебоӣ, нишон додани суратҳо, расмҳои шаҳвонӣ ва ғ. мисолҳои типикии таҷовузи ҷинсӣ мебошанд. Соҳибкор бояд барои пешгирии таҷовузи ҷинсӣ дар муҳити корӣ таълим диҳад ва агар таҷовузи ҷинсӣ рух диҳад, нисбат ба гуноҳкор чораҳои интизомӣ ва ғ. гирад ва нисбат ба осебдида чораҳои зараровар нагузорад.
▶Моддаи 2, қисми 2 қонун дар бораи баробарӣ дар шуғли мардон ва занон: Дар ин қонун «таҷовузи ҷинсӣ дар муҳити корӣ» яъне соҳибкор, роҳбар ё корманд бо истифода аз мақоми худ дар муҳити корӣ ё дар робита бо кор ба корманди дигар бо гуфторҳои ҷинсӣ ва ғ. эҳсоси таҳқир ё нафратро ба вуҷуд меорад ё ба сабабҳои рад кардани гуфторҳои ҷинсӣ ё талаботҳои дигар зарари дар шуғл мерасонад.
▶Муттаҳам ҳамчун профессор аз мақоми худ, ки ҳуқуқи роҳбарӣ ва тавсияи дубора таъин нисбат ба шикоятчи дорад, истифода бурда, барои қонеъ кардани ҳаваси ҷинсӣ давраи муайян бо пайдарпайӣ ва доимӣ гуфторҳои нишондиҳандаи нияти ҷинсӣ кардааст, ва ин аз нигоҳи маъмури иҷтимоӣ аз сатҳи озодишудаи шӯхӣ ё гуфторҳои дӯстона ва тарғибӣ дар зиндагии рӯзмарра гузашта, ба дараҷае расидааст, ки шикоятчиро ба эҳсоси таҳқир ё нафрат водор кардааст, ҳуқуқи шахсии шикоятчиро вайрон карда, амале мувофиқи одатҳои нек ё тартиботи иҷтимоӣ нест ва ба таҷовузи ҷинсӣ тааллуқ дорад (1999.06.25, Додгоҳи апеллятсии Сеул 98на12180).