ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

แรงงานต่างชาติที่กำลังทำงานในประเทศ (วีซ่า E-9, H-2) มีทางเลือกในการลดภาระค่าเบี้ยประกันของ ‘ประกันการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ’ ซึ่งเป็นเรื่องยากที่จะได้รับประโยชน์ในทางปฏิบัติได้จริง。
ตาม มาตรา 7 วรรค 4 แห่งพระราชบัญญัติประกันการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ปัจจุบัน แรงงานต่างชาติสามารถยื่นขอถูกยกเว้นจากการเป็นผู้เอาประกันการดูแลระยะยาวได้ หากยื่นคำร้อง ซึ่งเป็นมาตรการที่พิจารณาถึงลักษณะเฉพาะของแรงงานต่างชาติที่ไม่น่าจะพำนักอยู่ในประเทศจนถึงช่วงเวลาที่ต้องการเงินบำนาญเนื่องจากอายุสูงหรือโรคที่เกี่ยวข้องกับผู้สูงอายุ。
ใครสามารถยื่นได้? เฉพาะ ‘ผู้ประกันตนจากสถานประกอบการ’ เท่านั้น
ไม่ใช่ชาวต่างชาติทุกคนที่เป็นกลุ่มเป้าหมาย การยื่นขอการยกเว้นทำได้เฉพาะผู้ประกันตนจากสถานประกอบการที่สังกัดสถานประกอบการในประเทศด้วยคุณสมบัติการจ้างงานที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ (E-9) และการจ้างงานแบบเยี่ยมเยือน (H-2) เท่านั้น ในทางตรงกันข้าม หากเป็น ‘ผู้ประกันตนจากท้องถิ่น’ ที่ไม่ได้สังกัดสถานประกอบการ จะไม่สามารถยื่นขอการยกเว้นได้ ดังนั้นจึงต้องระมัดระวัง。
วิธีการยื่นและข้อควรระวัง
เพื่อรับสิทธิประโยชน์การยกเว้นค่าเบี้ยประกัน เจ้านายหรือแรงงานต้องยื่น ‘แบบฟอร์มยื่นขอการยกเว้นการสมัครประกันการดูแลระยะยาวสำหรับแรงงานต่างชาติ’ โดยตรงต่อสำนักงานกองทุนประกันสุขภาพแห่งชาติประจำท้องที่。
สรุปสาระสำคัญ

• กลุ่มเป้าหมาย : ผู้มีคุณสมบัติพำนัก E-9, H-2 ในกลุ่มผู้ประกันตนจากสถานประกอบการ
• พื้นฐานทางกฎหมาย : มาตรา 7 วรรค 4 แห่งพระราชบัญญัติประกันการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ
• ขั้นตอน : ยื่นแบบฟอร์มยื่นขอการยกเว้นต่อกองทุนประกันสุขภาพแห่งชาติ
• ข้อควรพิเศษ : หากไม่ยื่น จะถูกเรียกเก็บค่าเบี้ยประกันโดยอัตโนมัติ ดังนั้นต้องยื่นแยกต่างหากให้ได้

ผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่า “แรงงานต่างชาติมีโอกาสน้อยที่จะเป็นผู้รับผลประโยชน์จากประกันการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุ ดังนั้นจึงควรใช้ระบบนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดเพื่อลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น”。