ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

ระบบค่าจ้างแบบครอบคลุมหรือระบบค่าจ้างที่คำนวณแบบครอบคลุมคือระบบค่าจ้างที่ไม่ใช่การกำหนดค่าจ้างพื้นฐานแล้วคำนวณและจ่ายค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน และค่าทำงานวันหยุดแยกต่างหากเมื่อเกิดขึ้นเหมือนวิธีการคำนวณค่าจ้างทั่วไป แต่เป็นการรวมค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน และค่าทำงานวันหยุดไว้ในค่าจ้างพื้นฐาน หรือกำหนดจำนวนเงินคงที่เป็นค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน และค่าทำงานวันหยุด แล้วจ่ายทุกเดือนโดยไม่คำนึงถึงชั่วโมงทำงานจริง กรณีที่ระบบค่าจ้างแบบครอบคลุมได้รับการยอมรับคือ กรณีที่เนื่องจากรูปแบบการทำงานหรือลักษณะของงาน ชั่วโมงทำงานและเวลาพักไม่สม่ำเสมอ หรือลูกจ้างมีดุลยพินิจในการกำหนดชั่วโมงทำงานและอื่นๆ ทำให้วัดชั่วโมงทำงานได้ยาก หรือแม้จะวัดชั่วโมงทำงานได้แต่เนื่องจากรูปแบบการทำงานที่การทำงานล่วงเวลา การทำงานตอนกลางคืน เป็นต้น ถูกรวมไว้อย่างเป็นธรรมชาติ (เช่น พนักงานบริษัทเกลือที่ชั่วโมงทำงานเปลี่ยนแปลงตามสภาพการก่อสร้างหน้างาน คนขับรถที่ชั่วโมงทำงานไม่แน่นอน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอาคารอพาร์ตเมนต์ ฯลฯ) หรือกรณีที่จ่ายจำนวนเงินคงที่เป็นค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน เพื่อความสะดวกในการคำนวณและกระตุ้นแรงจูงใจในการทำงาน นอกจากนี้ เพื่อให้ระบบค่าจ้างแบบครอบคลุมมีผลบังคับใช้ ต้องมีสัญญาจ้างงานที่ระบุชัดเจนว่าค่าจ้างที่จ่ายรวมค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน ไว้ในค่าจ้างพื้นฐาน และลูกจ้างต้องยินยอม และค่าจ้างแบบครอบคลุมต้องไม่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ลูกจ้าง หากค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน ค่าทำงานวันหยุดที่ได้รับจากระบบค่าจ้างแบบครอบคลุมไม่ถึงจำนวนที่คำนวณตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานเมื่อเกิดการทำงานล่วงเวลา การทำงานตอนกลางคืน การทำงานวันหยุดจริง สามารถเรียกร้องส่วนต่างนั้นได้ อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาได้ตัดสินในคดีที่เจ้าหน้าที่ตำรวจรับจ้างเรียกร้องส่วนต่างระหว่างค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน ค่าทำงานวันหยุดตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานต่อชั่วโมงทำงานจริงกับค่าที่ได้รับจากค่าจ้างแบบครอบคลุม ว่าค่าจ้างแบบครอบคลุมรวมค่าทำงานทั้งหมดตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานไว้แล้ว ตามคำตัดสินนี้ ลูกจ้างที่มีรูปแบบการทำงานพิเศษเช่นเจ้าหน้าที่ตำรวจรับจ้าง จะไม่สามารถเรียกร้องส่วนต่างระหว่างค่าทำงานตามกฎหมายคุ้มครองแรงงานกับค่าจากค่าจ้างแบบครอบคลุมได้ ระบบค่าจ้างแบบครอบคลุมเริ่มได้รับการยอมรับผ่านคำตัดสินของศาลฎีกา แต่มีปัญหาที่ไม่สามารถปกป้องสิทธิของลูกจ้างได้อย่างเหมาะสม เนื่องจากให้ความสำคัญกับสัญญาจ้างที่ระบุว่า 'รวมค่าทำงานล่วงเวลา ค่าทำงานตอนกลางคืน ไว้ในค่าจ้างพื้นฐาน' มากกว่ากฎหมายคุ้มครองแรงงานที่旨在ปกป้องลูกจ้างซึ่งเป็นผู้เสียเปรียบทางสังคมและเศรษฐกิจ