ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

การปิดโรงงานชั่วคราวของผู้ใช้แรงงานเป็นมาตรการต่อต้านการกระทำการประท้วงของสหภาพแรงงาน โดยผู้ใช้แรงงานปฏิเสธการรับบริการแรงงานจากลูกจ้างชั่วคราว ซึ่งเป็นการกระทำต่อต้านการประท้วงตามกฎหมายว่าด้วยสหภาพแรงงานและการปรับความสัมพันธ์แรงงาน (กฎหมายสหภาพแรงงาน) การปิดโรงงานชั่วคราวของผู้ใช้แรงงานต่างจากการกระทำการประท้วงของลูกจ้างตรงที่ไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นสิทธิ์อิสระของผู้ใช้แรงงาน แต่เกิดขึ้นเนื่องจากการกระทำการประท้วงของฝ่ายลูกจ้าง ทำให้สมดุลอำนาจระหว่างนายจ้างและลูกจ้างเสียไป และผู้ใช้แรงงานตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่เสียเปรียบอย่างชัดเจน ดังนั้นจึงสามารถใช้เป็นมาตรการต่อต้านเพื่อลดแรงกดดันดังกล่าวและฟื้นฟูสมดุลอำนาจระหว่างนายจ้างและลูกจ้างได้ การปิดโรงงานชั่วคราวจึงสามารถทำได้เฉพาะหลังจากที่การกระทำการประท้วงของสหภาพแรงงานเริ่มต้นขึ้น หากการปิดโรงงานชั่วคราวมีลักษณะต่อต้านและป้องกันที่เหมาะสมและชอบด้วยกฎหมายแล้ว ผู้ใช้แรงงานไม่จำเป็นต้องจ่ายค่าจ้างให้ลูกจ้างที่ไม่สามารถให้บริการงานได้ในช่วงเวลาการปิดโรงงาน และสามารถขอให้ลูกจ้างที่ยึดครองสถานประกอบการออกไปได้ อย่างไรก็ตาม แม้ในกรณีที่การปิดโรงงานชั่วคราวชอบด้วยกฎหมาย การปิดกั้นการเข้าออกสำนักงานสหภาพ คฤหาสน์ หรือสิ่งอำนวยความสะดวกสวัสดิการอื่น ๆ ก็ถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ▶มาตรา 46 แห่งกฎหมายว่าด้วยสหภาพแรงงานและการปรับความสัมพันธ์แรงงาน [เงื่อนไขการปิดโรงงานชั่วคราว] ① ผู้ใช้แรงงานสามารถปิดโรงงานชั่วคราวได้เฉพาะหลังจากที่สหภาพแรงงานเริ่มการกระทำการประท้วง ② ผู้ใช้แรงงานที่ปิดโรงงานชั่วคราวตามวรรค 1 ต้องแจ้งล่วงหน้าไปยังหน่วยงานบริหารและคณะกรรมการแรงงานแยกกัน ▶[คำพิพากษาที่เกี่ยวข้อง] (ศาลฎีกาวันที่ 26 พฤษภาคม 2543 คำพิพากษา 98ดา34331): การปิดโรงงานชั่วคราวที่ดำเนินการอย่างกะทันหันภายใน 3 วันของการประท้วงตามกฎหมายโดยไม่พยายามเจรจาเรื่องค่าจ้างกับสหภาพ ยากที่จะมองว่าเป็นมาตรการป้องกันแบบ被动และป้องกันที่จำเป็นเพื่อปกป้องบริษัทจากสถานการณ์ที่สมดุลอำนาจระหว่างนายจ้างและลูกจ้างเสียไปเนื่องจากการประท้วงของฝ่ายลูกจ้างและผู้ใช้แรงงานตกอยู่ภายใต้แรงกดดันที่เสียเปรียบอย่างชัดเจน ดังนั้น การปิดโรงงานชั่วคราวของบริษัทจึงขาดความชอบด้วยกฎหมาย บริษัทจึงมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าจ้างในช่วงการปิดโรงงาน