ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

ค่าจ้างชดเชยวันลากิจประจำปีที่ไม่ได้ใช้ (=ค่าจ้างชดเชยวันลากิจ) จะไม่ได้รับการคำนวณอัตราเพิ่มพิเศษ (50/100) ตามที่กำหนดในมาตรา 55 ของกฎหมายคุ้มครองแรงงาน นั่นคือ อัตราเพิ่มพิเศษจะใช้เฉพาะกับการทำงานล่วงเวลา การทำงานในวันหยุด และการทำงานตอนกลางคืนเท่านั้น ส่วนค่าจ้างชดเชยวันลากิจประจำปีและวันลากิจรายเดือนจะคำนวณเพียง 100% ของค่าจ้างรายวันปกติ ดังนั้น การที่บริษัทปัจจุบันคำนวณและจ่ายค่าจ้างชดเชยวันลากิจในอัตรา 1.5 เท่า จึงเป็นระดับที่สูงกว่ามาตรฐานที่กฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนด อย่างไรก็ตาม แม้ว่าบริษัทจะกำหนดและปฏิบัติการคำนวณค่าจ้างชดเชยวันลากิจในระดับที่สูงกว่ามาตรฐานที่กฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนดในปัจจุบัน ก็ไม่สามารถลดลงฝ่ายเดียวได้ และต้องรักษาระดับปัจจุบันไว้ เนื่องจากมาตรา 2 ของกฎหมายคุ้มครองแรงงานกำหนดว่า 'เงื่อนไขการจ้างงานที่กฎหมายนี้กำหนดเป็นมาตรฐานขั้นต่ำ ดังนั้นคู่สัญญาการจ้างงานจึงไม่สามารถลดเงื่อนไขการจ้างงานโดยอ้างเหตุผลจากมาตรฐานนี้ได้' นั่นคือ หากบริษัทบอกว่า 'ที่ผ่านมาเราให้ 1.5 เท่า แต่กฎหมายไม่ได้บังคับให้ทำอย่างนั้น ดังนั้นเราจะจัดการตามกฎหมายที่ 1.0 เท่า' จะเป็นการกระทำที่ฝ่าฝืนมาตรา 2 ของกฎหมายคุ้มครองแรงงาน อย่างไรก็ตาม ในกรณีนี้ แรงงานและบริษัทสามารถตกลงกันเพื่อปรับจาก 1.5 เท่าเป็น 1.0 เท่าได้ หากบริษัทละเลยสิ่งที่กำหนดในมาตรา 2 ของกฎหมายคุ้มครองแรงงานและลดเงื่อนไขการจ้างงานฝ่ายเดียว จะเป็นโมฆะ และแรงงานมีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างที่ยังไม่ได้รับในระดับเงื่อนไขการจ้างงานก่อนการลดลง