ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

ตามกฎหมายความเท่าเทียมทางเพศระหว่างหญิงชายในที่ทำงาน การคุกคามทางเพศในที่ทำงานคือ
นายจ้าง หัวหน้างาน หรือพนักงานที่ใช้สถานะในที่ทำงานหรือเกี่ยวข้องกับงานเพื่อทำให้พนักงานอื่นรู้สึกถึงความอัปยศทางเพศหรือความรังเกียจจากพฤติกรรมทางเพศ หรือให้ความเสียหายเช่นการเลิกจ้าง การย้ายบุคคลากร เป็นต้น เนื่องจากไม่ยอมรับพฤติกรรมทางเพศหรือข้อเรียกร้องอื่นๆ นั้น ตามนี้ นายจ้าง หัวหน้า เพื่อนร่วมงาน ลูกน้องเท่านั้นที่สามารถเป็นผู้กระทำผิดได้ แต่กฎหมายห้ามการเลือกปฏิบัติทางเพศและการเยียวยา ได้ขยายการควบคุมให้รวมถึงหัวหน้าสถาบันสาธารณะ พนักงาน บริษัทคู่ค้า และบุคคลที่เกี่ยวข้องกับงานเป็นผู้กระทำผิดการคุกคามทางเพศด้วย กระทรวงการจ้างงานและแรงงานได้แบ่งเกณฑ์สำหรับตัดสินการคุกคามทางเพศในที่ทำงานออกเป็นการกระทำทางกายภาพ การกระทำทางภาษา การกระทำทางสายตา เป็นต้น และยกตัวอย่าง โดยการสัมผัสทางกายภาพ การเปรียบเทียบหรือประเมินรูปลักษณ์ทางเพศ การแสดงภาพถ่ายหรือภาพวาดลามก เป็นตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของการคุกคามทางเพศ นายจ้างต้องจัดการอบรมเพื่อป้องกันการคุกคามทางเพศในที่ทำงาน และหากเกิดการคุกคามทางเพศ ต้องมีมาตรการวินัยต่อผู้กระทำผิด และต้องไม่ให้ความเสียหายแก่ผู้เสียหาย
▶มาตรา 2 วรรค 2 กฎหมายความเท่าเทียมทางเพศระหว่างหญิงชาย "การคุกคามทางเพศในที่ทำงาน" ตามกฎหมายนี้ หมายถึง นายจ้าง หัวหน้างาน หรือพนักงานที่ใช้สถานะในที่ทำงานหรือเกี่ยวข้องกับงานเพื่อทำให้พนักงานอื่นรู้สึกถึงความอัปยศทางเพศหรือความรังเกียจจากพฤติกรรมทางเพศ หรือให้ความเสียหายในการจ้างงานเนื่องจากไม่ยอมรับพฤติกรรมทางเพศหรือข้อเรียกร้องอื่นๆ
▶จำเลยในฐานะอาจารย์ที่มีสถานะในการสั่งการ ควบคุม และแนะนำการต่ออายุการจ้างงานต่อโจทก์ ได้ใช้สถานะนั้นเพื่อความพึงพอใจทางเพศ โดยแสดงพฤติกรรมที่เปิดเผยเจตนาทางเพศอย่างยืดเยื้อและต่อเนื่องในช่วงหนึ่ง ซึ่งเกินกว่าขอบเขตของมุกตลกธรรมดาหรือพฤติกรรมที่เป็นมิตรและชักชวนตามแนวปฏิบัติทางสังคมทั่วไป ทำให้โจทก์รู้สึกถึงความอัปยศทางเพศหรือความรังเกียจ จึงถือเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคลของโจทก์และขัดต่อขนบธรรมเนียมอันดีหรือระเบียบสังคม เป็นการกระทำที่เข้าข่ายการคุกคามทางเพศ (25 มิถุนายน 2542 ศาลสูงโซล 98นา12180)