ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

โดยทั่วไปหมายถึงนิติบุคคลหรือบุคคลที่เป็นตัวแทนหลักของธุรกิจซึ่งสัญญาว่าจะจ่ายค่าตอบแทนให้กับผู้ที่ให้บริการแรงงาน (ลูกจ้าง) ในฐานะคู่สัญญาของสัญญาจ้างแรงงาน อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงานกำหนดว่า ‘นายจ้าง หรือผู้รับผิดชอบการบริหารจัดการธุรกิจ หรือบุคคลที่ดำเนินการแทนนายจ้างในเรื่องที่เกี่ยวกับลูกจ้างอื่นๆ’ (มาตรา 15 พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงาน) ดังนั้น ในกรณีของผู้ใช้ที่เป็นบุคคลที่ปรึกษา นายจ้างรายบุคคล บริษัท หรือองค์กรนิติบุคคลอื่นๆ จึงหมายถึงไม่เพียงแต่ตัวนิติบุคคลเองเท่านั้น แต่ยังรวมถึงบุคคลทุกรายที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ เช่น ประธานบริษัท หัวหน้าบริษัท ผู้จัดการสาขา ฯลฯ ซึ่งมีอำนาจสั่งการและบัญชาการในเรื่องที่เกี่ยวกับลูกจ้างภายในองค์กรด้วย ทางหนึ่ง พระราชบัญญัติสหภาพแรงงานและการปรับความสัมพันธ์ระหว่างแรงงาน กำหนดผู้ใช้ว่าเป็น ‘นายจ้าง ผู้รับผิดชอบการบริหารจัดการธุรกิจ หรือบุคคลที่ดำเนินการแทนนายจ้างในเรื่องที่เกี่ยวกับการจ้างแรงงานของธุรกิจนั้น’ (มาตรา 2 วรรค 2 พระราชบัญญัติสหภาพแรงงานและการปรับความสัมพันธ์ระหว่างแรงงาน) โดยเฉพาะอย่างยิ่งในความหมายของผู้กระทำการที่ไม่เป็นธรรมต่อแรงงาน อย่างไรก็ตาม แนวคิดผู้ใช้ตามกฎหมายแรงงานมีความกว้างขวางอย่างยิ่ง ดังนั้น แม้จะเป็นลูกจ้างตามสัญญาจ้างแรงงาน แต่ก็มีบุคคลที่อยู่ในสถานะผู้ใช้แบบทับซ้อนอยู่ เช่น ชั้นผู้จัดการระดับกลางของบริษัทเป็น ‘ผู้ใช้’ ในฐานะตัวแทนผลประโยชน์ของผู้ใช้ตามพระราชบัญญัติสหภาพแรงงานหรือพระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงาน แต่ในความสัมพันธ์กับนายจ้างหรือผู้บริหาร ถูกจ้างด้วยวัตถุประสงค์เพื่อค่าจ้างและอยู่ในสถานะขึ้นต่อการสั่งการและบัญชาการของเขา ดังนั้นจึงไม่ถูกยกเว้นการบังคับใช้พระราชบัญญัติมาตรฐานแรงงาน