ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

制度ที่ในกรณีที่ยากต่อการคำนวณเวลาที่劳动จริงภายใต้เงื่อนไขที่กำหนด ให้ถือว่าเวลาการ劳动ที่กำหนดไว้ เวลาที่จำเป็นโดยทั่วไปสำหรับการปฏิบัติงาน หรือเวลาที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันเป็นลายลักษณ์อักษรว่าเป็นเวลาการ劳动 ถูกบัญญัติเป็นกฎหมายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม 1997 โดยการตราพระราชบัญญัติมาตรฐานการ劳动 (มาตรา 52) เมื่อลูกจ้างไม่อยู่ที่สถานที่ทำงานทั้งหมดหรือบางส่วนเนื่องจากเหตุผลเช่นการเดินทางไปต่างจังหวัดหรือเหตุอื่นๆ ทำให้ยากต่อการคำนวณเวลาการ劳动 หรือเมื่อจำเป็นต้องมอบวิธีการปฏิบัติงานให้ลูกจ้างตัดสินใจด้วยดุลยพินิจเนื่องจากต้องการความสามารถทางปัญญาระดับสูง จะนำไปใช้