ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

ชั่วโมงที่ลูกจ้างมีหน้าที่ต้องทำงานจริงตามสัญญาจ้างกับนายจ้าง ไม่จำเป็นต้องหมายถึงเฉพาะเวลาที่ใช้ร่างกายและจิตใจในการทำงานจริงเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสถานะที่อยู่ภายใต้คำสั่งและการบังคับบัญชาของนายจ้างเพื่อจุดประสงค์ของการทำงาน ดังนั้น เวลารอคอยสำหรับงานถัดไป หรือการเตรียมพร้อมและการจัดระเบียบก่อนและหลังงาน หากอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายจ้าง จะถือรวมเป็นชั่วโมงการทำงาน ชั่วโมงการทำงานเป็นหนึ่งในสิ่งที่สำคัญมากในเงื่อนไขการทำงาน ดังนั้น จากมุมมองการคุ้มครองลูกจ้าง กฎหมายมาตรฐานแรงงานจึงกำหนดข้อจำกัดอย่างเข้มงวดในเรื่องนี้ นั่นคือ ชั่วโมงการทำงานกำหนดหลักการทำงาน 8 ชั่วโมงต่อวัน โดยอ้างอิงจาก 8 ชั่วโมงต่อวันและ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และไม่อนุญาตให้เกิน (มาตรา 49 แห่งกฎหมายมาตรฐานแรงงาน) อย่างไรก็ตาม ตามข้อตกลงระหว่างคู่สัญญา สามารถทำงานล่วงเวลาได้สูงสุด 12 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ (มาตรา 52 แห่งกฎหมายเดียวกัน) ในกรณีนี้ นายจ้างต้องจ่ายค่าล่วงเวลาโดยเพิ่มไม่ต่ำกว่า 50 ใน 100 ของค่าจ้างปกติ (มาตรา 55 แห่งกฎหมายเดียวกัน)