ข้อมูลที่เป็นประโยชน์

มาตรการลดค่าจ้างที่กำหนดในสัญญาจ้างงานหรือกฎระเบียบการจ้างงาน แม้ว่าลูกจ้างจะให้บริการแรงงานแล้ว ซึ่งเป็นหนึ่งในมาตรการลงโทษทางวินัย เพื่อป้องกันนายจ้างลดค่าจ้างซึ่งเป็นแหล่งเลี้ยงชีพของลูกจ้างมากเกินไป จนคุกคามการดำรงชีพของพวกเขา กฎหมายมาตรฐานแรงงานจึงกำหนดข้อจำกัดต่อมาตรการลดค่าจ้าง (หักเงินเดือน) มาตรา 23 ของกฎหมายมาตรฐานแรงงานห้ามการหักเงินเดือนโดยไม่มีเหตุผลที่ชอบด้วยกฎหมาย และมาตรา 98 ของกฎหมายมาตรฐานแรงงานกำหนดว่า แม้กฎระเบียบการจ้างงานจะกำหนดบทลงโทษลดค่าจ้าง สำหรับการละเมิดครั้งเดียว จำนวนเงินลดรวม不得เกินครึ่งหนึ่งของค่าจ้างเฉลี่ยรายวัน และแม้มีหลายการละเมิด จำนวนเงินลดรวมก็不得เกินหนึ่งในสิบของยอดค่าจ้างรวมสำหรับหนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง (ปกติหนึ่งเดือน) ดังนั้น มาตรการหักเงินเดือน (ลดค่าจ้าง) ต้องดำเนินการตามเหตุผลที่ชอบด้วยกฎหมายและขั้นตอน และแม้จะกำหนดต่างกันในข้อตกลง коллектив نیز สำหรับเหตุผลหักเงินเดือนหนึ่งประการ ไม่เกินครึ่งหนึ่งของค่าจ้างเฉลี่ยรายวัน สำหรับหลายเหตุผล ไม่เกินหนึ่งในสิบของยอดค่าจ้างรวมสำหรับหนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง ▶มาตรา 23 กฎหมายมาตรฐานแรงงาน (ข้อจำกัดการเลิกจ้าง ฯลฯ) ①นายจ้าง不得เลิกจ้าง พักงาน งดปฏิบัติงาน โอนย้าย ลดเงินเดือน หรือลงโทษอื่นๆ ต่อลูกจ้างโดยไม่มีเหตุผลที่ชอบด้วยกฎหมาย ▶มาตรา 98 กฎหมายมาตรฐานแรงงาน (ข้อจำกัดบทบัญญัติลงโทษ) เมื่อกฎระเบียบการจ้างงานกำหนดบทลงโทษลดค่าจ้างต่อลูกจ้าง จำนวนลดครั้งเดียวไม่เกินครึ่งหนึ่งของค่าจ้างเฉลี่ยรายวัน ยอดรวมไม่เกินหนึ่งในสิบของยอดค่าจ้างรวมสำหรับหนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง ▶ยอดค่าจ้างรวมที่กำหนดในมาตรา 95 ของกฎหมายมาตรฐานแรงงาน หมายถึงยอดรวมค่าจ้างที่จ่ายเป็นประจำในหนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง หนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง หมายถึงระยะเวลาคำนวณค่าจ้างของลูกจ้างนั้น (กรณีค่าจ้างรายสัปดาห์ 1 สัปดาห์ กรณีค่าจ้างรายเดือน 1 เดือน) (ตามคำถามของท่าน) หากค่าจ้างเฉลี่ยรายวัน 50,000 วอน และเทียบเท่าการหักเงินเดือน 4 เดือน จำนวนลดต่อครั้งไม่เกิน 25,000 วอน ซึ่งเป็นครึ่งหนึ่งของ 50,000 ในขอบเขตนั้น ลดลงในช่วง 4 เดือน แต่ยอดลดรวม 4 เดือน
ต้องไม่เกิน 1/10 ของยอดค่าจ้างรวมสำหรับหนึ่งรอบการจ่ายค่าจ้าง (2000.01.20, หมายเลข劳基 68207-144)