အသုံးဝင်သော အချက်အလက်

ဥပဒေအရ လစာခပေးချေမှုဆိုသည်မှာ အလုပ်သမားစံနှုန်းဥပဒေ စသည်တို့ ဆက်စပ်ဥပဒေများအရ အလုပ်ရှင်အနေဖြင့် အလုပ်သမားများအား မဖြစ်မနေ ပေးချေရမည့် လစာခများကို ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ အလုပ်သမား၏ အထူးအလုပ်အခြေအနေ သို့မဟုတ် အခြေအနေများအတွက် လျော်ကြေး ဖြစ်ပြီး ဥပဒေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အနိမ့်ဆုံး စံနှုန်း ဖြစ်သည်။

အဓိက ဥပဒေအရ လစာခများမှာ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုမှာ အချိန်ပိုလုပ်ကိုင်မှု လစာခဖြစ်သည်။ ဥပဒေအရ အလုပ်လုပ်ချိန်တစ်ရက် ၈ နာရီ၊ တစ်ပတ် ၄၀ နာရီ ကျော်လွန်ပြီး လုပ်ကိုင်ခဲ့သော အချိန်ပိုလုပ်ကိုင်မှုအတွက် ပေးချေရသည်။ အလုပ်ရှင်အနေဖြင့် ပုံမှန်လစာ၏ ၅၀% အထက် ထပ်မံပေါင်းပြီး ပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ ညနေလုပ်ကိုင်မှု လစာခဖြစ်သည်။ ညနေ ၁၀ နာရီ မှ နောက်နေ့ မနက် ၆ နာရီအထိ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ညနေလုပ်ကိုင်မှုအတွက် ပေးချေရသည်။ ဤအရာပါ ပုံမှန်လစာ၏ ၅၀% အထက် ထပ်မံပေါင်းပြီး ပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။

တတိယတစ်ခုမှာ အနားယူနေ့ လုပ်ကိုင်မှု လစာခဖြစ်သည်။ ကုမ္ပဏီ၏ အလုပ်ခန့်ထားရေး စည်းမျဉ်းများ သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်း သဘောတူညီချက်များဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အနားယူနေ့တွင် လုပ်ကိုင်ခဲ့လျှင် ပေးချေရသည်။ ဤအခါတွင်လည်း ပုံမှန်လစာ၏ ၅၀% အထက် ထပ်မံပေါင်းပြီး ပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထတစ်ခုမှာ ထပ်နေထပ်နေမှု ဖြစ်သည်။ အလုပ်လုပ်ချိန်တစ်ရက် ၈ နာရီ ကျော်လွန်ရင်း တပြိုင်နက် ညနေလုပ်ကိုင်မှု ဖြစ်ပွားခြင်း စသည်တို့တွင် အချိန်ပို လုပ်ကိုင်မှု ထပ်မံ ၅၀% နှင့် ညနေလုပ်ကိုင်မှု ထပ်မံ ၅၀% ကို တစ်ခုချင်း အသုံးချ၍ စုစုပေါင်း ၁၀၀% ထပ်မံ လစာခပေးချေရမည် ဖြစ်သည်။

ပဉ္စမတစ်ခုမှာ အခြားအဓိက ဥပဒေအရ လစာခများဖြစ်ပြီး ထပ်မံလစာခများအပြင် လစဉ်အနားယူနေ့ လစာ၊ နှစ်စဉ်အနားယူနေ့ လစာ စသည်တို့ ဥပဒေအရ လစာခများတွင် ပါဝင်ပြီး အတိတ်ကာလတွင် မဟာမိတော်လစာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဥပဒေဖြင့် မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရန် မရှိတော့ပါ။ ဤသို့ ဥပဒေအရ လစာခများကို အလုပ်သမားစံနှုန်းဥပဒေတွင် အလုပ်ရှင်အနေဖြင့် မဖြစ်မနေ ပေးချေရန် စည်းကမ်းထုတ်ပြန်ထားပြီး အလုပ်ရှင်မဖြစ်မနေ ပေးချေမှု ချိုးဖောက်လျှင် ဥပဒေအရ ပြစ်ဒဏ်ခံရနိုင်သည်။

ဥပဒေအရ အလုပ်လုပ်ချိန် လစာ၏ သက်တမ်းကုန်ဆုံးရက်ကို ပုံမှန်လစာနှင့်တူပြီး ၃ နှစ် သက်တမ်းကုန်ဆုံးမှု အသုံးပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုလစာခရရှိရန် အကြောင်းအရင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ရက်မှ ၃ နှစ်အတွင်း အလုပ်သမားအနေဖြင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကုမ္ပဏီကို ပေးချေရန် တောင်းဆိုနိုင်သည်။