အသုံးဝင်သော အချက်အလက်

သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိသူ အလုပ်သမား၊ အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမား စသည်တို့ အမျိုးအစားမဲ့ အလုပ်သမားများ လျင်မြန်စွာ တိုးပွားလာပြီး ဤအလုပ်သမားများအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံမှုနှင့် အလွန်အမင်း အသုံးချမှုများ လူမှုရေး ပြဿနာအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာသည့်အတိုင်း၊ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိသူနှင့် အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမားများအပေါ် မတရားခွဲခြားဆက်ဆံမှုကို ပြုပြင်ပြီး အလုပ်ရှင်၏ အလွန်အမင်း အသုံးချမှုကို ကန့်သတ်ခြင်းဖြင့် ဤအလုပ်သမားများ၏ အလုပ်အခြေအနေများကို ကာကွယ်ရန်နှင့် အလုပ်သမားဈေးကွက်၏ ကျန်းမာရေးနှင့် တိုးတက်မှုကို မြှင့်တင်ရန် ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်။
အဓိက အကြောင်းအရာများမှာ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိသူ အလုပ်သမားများ၏ အများဆုံး အသုံးပြုချိန်ကို ၂ နှစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး၊ ထိုကာလကို ကျော်လွန်အသုံးပြုလျှင် ကာလကန့်သတ်ချက်မရှိသော အလုပ်စာချုပ်ရှိသူ အလုပ်သမားအဖြစ် ယူဆရန် ပြုလုပ်ထားသည်။
ထို့ပြင် အချိန်ပိုင်းအလုပ်သည် အိမ်မှုကိစ္စ၊ ပညာရေး စသည်တို့ အလုပ်သမား၏ အခြေအနေအရ မကြာခဏ ပြုလုပ်သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမားကို သတ်မှတ်အလုပ်ချိန်ကျော်လွန် အလုပ်လုပ်စေရန် ထိုအချိန်ပိုင်းအလုပ်သမား၏ သဘောတူညီချက်ရယူရန်နှင့် ထိုအပေါ်နစ်သို့ ၁ ပတ်လျှင် ၁၂ နာရီ သတ်မှတ်ထားသည်။
ထို့ပြင် သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိ အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမားများအပေါ် ခွဲခြားဆက်ဆံမှု တားမြစ်ခြင်းနှင့် ပြုပြင်ရေး စနစ်ကို မိတ်ဆက်ပေးပြီး သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိ အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမားများအပေါ် အကြောင်းပြချက်မရှိ ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကို တားမြစ်ထားပြီး၊ သက်တမ်းကန့်သတ်ချက်ရှိ အချိန်ပိုင်းအလုပ်သမား ခွဲခြားဆက်ဆံမှု ခံရပါက အလုပ်သမားကောင်စီ မှတစ်ဆင့် ပြုပြင်ယူနိုင်ရန်နှင့် ခွဲခြားဆက်ဆံမှု ပြုပြင်ရန် တောင်းခံမှုနှင့် ဆက်စပ်ပဋိပက္ခဖြေရှင်းရာတွင် သက်သေခံမှုတာဝန်ကို အလုပ်ရှင်က ထမ်းဆောင်ရန် ပြုလုပ်ထားသည်။