ප්‍රයෝජනවත් තොරතුරු

ශ්‍රම සභාව විසින් අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් සහනාධාර ඇණැම්නුමක් නිකුත් කරන අවස්ථාවලදී හෝ අධිකරණය විසින් ඉවත් කිරීම් අවලත් බව තහවුරු කරන තීරණයක් ප්‍රකාශ කරන විට, සාමාන්‍යයෙන් ආකර්ෂකයාට මුල් රාජකාරියට පමණක් නොව 'ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල්' ගෙවීමට ඇණැම්නුම් කරනු ලැබේ. මෙම ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල්වල නීතිමය ස්වභාවය ගැටලුවක් බවට පත් වේ. අපගේ නීති පද්ධතිය තුළ වැටුප් යනු ක්‍රියාකාරකත්වයේ විමසිල්ල නිසා, අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීමේ කාලය තුළ ක්‍රියාකාරකත්වය සැපයීමක් නොමැති නිසා වැටුප් ඇති නොවන ලෙස වටහාගෙන ඇති නිසා, අධිකරණය හෝ රැකියා ශ්‍රම දෙපාර්තමේන්තුව ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල් වැටුප් නොවන ලෙස අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් සම්බන්ධයෙන් හානි ගෙවීම් ලෙස වටහාගෙන ඇත. රැකියා ශ්‍රම දෙපාර්තමේන්තුවේ පරිපාලන පැහැදිලි කිරීම් “ශ්‍රම මූලික සම්මත නීතියෙහි වැටුප් යනු ආකර්ෂකයා විසින් ක්‍රියාකාරකයාට වැටුප්, වැටුප් හෝ වෙනත් නම් යනුවෙන් ක්‍රියාකාරකත්වය සඳහා ගෙවන සියලුම මුදල් යන්නයි, එබැවින් අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් කාලය සඳහා ආකර්ෂකයා විසින් ගෙවන වැටුප් සම්පන්න මුදල් ක්‍රියාකාරකත්වය සඳහා ගෙවන එකක් නොවන බවත් ආකර්ෂකයාගේ දෝෂය නිසා ක්‍රියාකාරකයාට ක්‍රියාකාරකත්වය සැපයීමට නොහැකි වූ හානි ගෙවීම් ස්වභාවය ඇති බවත් ශ්‍රම මූලික සම්මත නීතියෙහි වැටුප් නොවන බවත් ප්‍රකාශ කර ඇත (1997.7.11. රැකියාව 68430-183). එබැවින් ශ්‍රම සභාවෙන් අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් සහනාධාර ඇණැම්නුම් ලැබුණද ආකර්ෂකයා ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල් ගෙවන්නේ නම්, වෙනම සිවිල් නඩුවක් ගොනු කළ යුතුයි, ශ්‍රම මූලික සම්මත නීතියෙහි වැටුප් පැහැර යාම් ලෙස සැලකෙන්නේ නැති නිසා, ආකර්ෂකයාට වැටුප් පැහැර යාම් සඳහා පැමිණිලි කළ නොහැක (1991.03.28. වැටුප්32240-4296). ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල්වලට ඇතුළත් මුදල් අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් කාලය තුළ ක්‍රියාකාරකත්වය කළහොත් ලැබෙන සම්පූර්ණ වැටුප් ලෙස අර්ථ දක්වන ලෙස වටහාගෙන ඇති නිසා, විනිශ්චය පත්‍රවල සමූහ ගිවිසුම් ගිවිසුම්පතේ වාර්ෂිකව සමූහ සාකච්ඡාවලින්
වැටුප් වැඩිකිරීම් තීරණය කර, ක්‍රියාත්මක කිරීමට සඳහන් වී ඇති අතර, ඒ අනුව වාර්ෂිකව වැටුප් වැඩිකර ඇත්නම් අනිෂ්ඨ ඉවත් කිරීම් කාලය තුළ ක්‍රියාකාරකයාගේ වැටුප්ද ඉවත් කිරීම් තීරණයෙන් පසුව ගිවිසුම්පත් කරන ලද සමූහ ගිවිසුම්පතේ වැඩිකරන ලද වැටුප් අනුව ගණනය කළ යුතු යැයි දකිමින් ඇත (1993.09.24. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය 93다21736). එක් පැත්තකින්, විනිශ්චය පත්‍රවල ඉවත් කිරීමේ කාලය තුළ වෙනත් රැකියාවක නිමැකම් කර ලාභ ලබන විට මෙවැනි ලාභය සිවිල් නීති මාර්ග 538 (2)හි කියවෙන වගේ වගකීම් මුදාහරින ලද ලාභය යන්නයි, එබැවින් “ආකර්ෂකයාට ඉහත ක්‍රියාකාරකයාට ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් ගෙවීමේදී ඉහත ලාභ මුදල වැටුප් මුදලින් වඩිකර ගත හැකියි” යැයි පැවසීය. එක් පැත්තකින් “ශ්‍රම මූලික සම්මත නීති 45 වැඩිදුරටත් ක්‍රියාකාරකයාගේ අවම ජීවන තත්ත්වය සුරැකීමේ අරමුණින් ආකර්ෂකයාගේ දෝෂය නිසා විවේක ගන්නා විට ආකර්ෂකයා විවේක කාලය තුළ එම ක්‍රියාකාරකයාට සාමාන්‍ය වැටුප් 100/70 හෝ ඊට වැඩි සහනාධාර ගෙවිය යුතු යැයි නියම කර ඇති අතර, මෙහිදී විවේක යනු තනි ක්‍රියාකාරකයෙකුට ක්‍රියාකාරකත්ව ගිවිසුම අනුව ක්‍රියාකාරකත්වය සැපයීමට ඇති අදහස් ඇතිව එයට පටහැනිව රැකියාව ප්‍රතික්ෂේප වීම හෝ නොහැකි වීමද ඇතුළත් වේ. ඉහත වඩිකිරීමේදී ක්‍රියාකාරකයාට ගෙවිය හැකි වැටුප් මුදල් අතරින් ශ්‍රම මූලික සම්මත නීති 45 වන විවේක සහනාධාර සීමාව තුළ එය ලාභ වඩිකිරීමේ ඉලක්කයක් ලෙස ගත නොහැකි අතර, එම විවේක සහනාධාර ඉක්මවන මුදලින් මැදවර ආදායම වඩිකර යුතු යැයි” කියමින් ඉවත් කිරීමේ කාලයේ වැටුප් සම්පන්න මුදල්වලින් මැදවර ආදායම වඩිකරන තරම්, අවම වශයෙන් විවේක සහනාධාරයට අදාළ සාමාන්‍ය වැටුප් 70%ක් අනිවාර්යයෙන් ගෙවිය යුතු යැයි තීරණය කර ඇත (2004.02.04. ඉන්චෝන් දිස්ත්‍රික් අධිකරණය 2003가합 4750)