ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນປະໂຫຍດ

ຄ່າແຮງແບບສະເລ່ຍຄືຈຳນວນເງິນທີ່ໄດ້ຈາກການໃຫ້ຄ່າແຮງທັງໝົດທີ່ຈ່າຍໃຫ້ກັບພະນັກງານໃນປະລິດ 3 ເດືອນກ່ອນວັນທີ່ເກີດເຫດຜົນທີ່ຕ້ອງຄຳນວນແລ້ວແບ່ງດ້ວຍຈຳນວນມື້ທັງໝົດໃນຊ່ວງນັ້ນ. ທີ່ນີ້ ຈຳນວນເງິນຄ່າແຮງທັງໝົດທີ່ເປັນພື້ນຖານຄຳນວນຄ່າແຮງແບບສະເລ່ຍປະກອບດ້ວຍເງິນທັງປະເພດທີ່ນັ້ງຈ້າງຈ່າຍໃຫ້ພະນັກງານແຕ່ເປັນຕົວສະເໝີການເຮັດວຽກ ເຊັ່ນ ເງິນເດືອນພື້ນຖານ ຫຼື ເງິນເດືອນຕົວຈິງ, ເງິນເດືອນປົກກະຕິທີ່ຈ່າຍເປັນປະຈຳ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເງິນຕົວຈິງທີ່ຈ່າຍເປັນປະຈຳ ແຕ່ຍັງປະກອບດ້ວຍເງິນຕົວຕໍ່ເວລາພັກວັນເສົາ, ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາເຮັດວຽກເລີ້ມເວລາ, ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາເຮັດວຽກກາງຄືນ, ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາປະຈຳປີ/ປະຈຳເດືອນ, ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາວັນ/ວັນເຮັດວຽກ ແລະ ອື່ນໆທີ່ຈ່າຍແຕກຕ່າງກັນໃນທຸກຄັ້ງທີ່ເກີດເຫດຈ່າຍ. ຖ້າເປັນເງິນທີ່ຈ່າຍໃຫ້ພະນັກງານເປັນຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ປະຈຳ ແລະ ມີສັນຍາສັນຍາການລະຫ່ງການ, ກົດລະບຽບການຈ້າງງານ ແລະ ອື່ນໆທີ່ກຳນົດໃຫ້ນັ້ງຈ້າງຕ້ອງຈ່າຍ, ເງິນຕົວຕໍ່, ເງິນຕົວຕໍ່ຄອບຄົວ, ເງິນຊ່ວຍເຫຼືອການຝຶກຝົນ, ເງິນອາຫານ, ເງິນຄ່າດຕິບໍລິການ ແລະ ອື່ນໆທີ່ບໍ່ສຳຄັນຊື່ຕື່ມ ປະກອບດ້ວຍທັງໝົດ. ການລວມເງິນຕົວຕໍ່ ຫຼື ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາປະຈຳປີແມ່ນເອົາຈຳນວນເງິນທັງໝົດທີ່ໄດ້ຮັບໃນປີ 1 ກ່ອນວັນທີ່ເກີດເຫດແບ່ງ 12 ເດືອນເພື່ອໄດ້ເງິນເດືອນສະເລ່ຍເດືອນ ແລ້ວບວກກັບເງິນເດືອນ 3 ເດືອນ. ຈຳນວນມື້ທັງໝົດ 3 ເດືອນແມ່ນມື້ຕາມປະຕິທິສະດີ ບໍ່ແມ່ນມື້ເຮັດວຽກຈິງ ແມ່ນ 89-92 ມື້. ແຕ່ ① ຊ່ວງລອງທົດລອງ, ② ຊ່ວງພັກລັງທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດຂອງນັ້ງຈ້າງ, ③ ຊ່ວງພັກກ່ອນແລະຫຼັງການໄປຄົລີ, ④ ຊ່ວງພັກລັງຈາກອຸບັດເຫດການເຮັດວຽກ, ຈຳນວນມື້ແລະເງິນທີ່ຈ່າຍໃນຊ່ວງນັ້ນຈະຖືກຫັກອອກຈາກຊ່ວງແລະຈຳນວນທັງໝົດ. ແຕ່ໃນບັນຫາທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດຂອງຕົວຢ່າງເອງເຊັ່ນ ບໍ່ມາເຮັດວຽກ ຫຼື ພັກລັງ, ຈະບໍ່ຖືກຫັກອອກ, ແລະໃນບັນຫານີ້ຖ້າຄ່າແຮງແບບສະເລ່ຍຕ່ຳກວ່າເງິນເດືອນປົກກະຕິ, ເງິນເດືອນປົກກະຕິຈະຖືກພິຈາລະນາເປັນຄ່າແຮງແບບສະເລ່ຍ. ຄ່າແຮງແບບສະເລ່ຍເປັນມາດຖານຄຳນວນເງິນປະກັນຕິຕົວໄປ, ເງິນຕົວຕໍ່ເວລາພັກລັງ, ການຊີ້ແຈງຊີ້ນຊາກອຸບັດເຫດການເຮັດວຽກ.