ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

ការបញ្ចេញពីការងារគឺជាការលុបចោលកិច្ចសន្យាការងារតែមួយភាគីពីសំណាក់និយោជកចំពោះនិយោជិត។ ការលុបចោលគឺជាការបំផ្លាញទំនាក់ទំនងការងារបន្តបន្ទាប់ដោយផ្នែកមួយរបស់ភាគីដែលមានទំនាក់ទំនងការងារបន្តបន្ទាប់តាមរយៈការបញ្ជេញឆន្លើយតបតែមួយភាគី។ ដូច្នេះ លក្ខណៈស្របច្បាប់នៃការបញ្ចេញពីការងារគឺដូចគ្នានឹងការលុបចោលកិច្ចសន្យាជួលប្រើប្រាស់តាមច្បាប់ស៊ីវិល ប៉ុន្តែការបញ្ចេញពីការងារត្រូវបានសម្រេចដោយឆន្លើយតបតែមួយភាគីរបស់និយោជកដែលមានអាទិភាពសេដ្ឋកិច្ច ដូច្នេះច្បាប់ស្តង់ដារការងារហាមការបញ្ចេញពីការងារដែលគ្មានហេតុផលត្រឹមត្រូវ (ច្បាប់ស្តង់ដារការងារមាត្រា ៣០ កថាខណ្ឌទី១) ហើយបានកំណត់បទប្បញ្ញត្តិសម្រាប់ការជូនដំណឹងជាមុននៃការបញ្ចេញពីការងារ ដែលថានៅពេលនិយោជកចង់បញ្ចេញនិយោជិតពីការងារ គត្រូវជូនដំណឹងយ៉ាងហោចណាស់ ៣០ ថ្ងៃមុន ឬបើមិនដូច្នេះទេ ត្រូវបង់ប្រាក់ឧបត្ថម្ភជំនួសការជូនដំណឹងជាមុនចំនួនប្រាក់បៀវត្សរៀងរាល់ថ្ងៃយ៉ាងហោច ៣០ ថ្ងៃ បើមិនដូច្នេះទេ គឺមិនអាចបញ្ចេញពីការងារបានជាគោលការណ៍ទូទៅ (ច្បាប់ដដែល មាត្រា ៣២)។ លើសពីនេះ ក្នុងរយៈពេលសម្រាកសម្រាក់សម្រាប់ព្យាបាលរបួសការងារ ឬជំងឺ និង ៣០ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីនោះ ឬស្ត្រីមានផ្ទៃពោះនិងផ្ទៃកូនក្រោយ ក្នុងរយៈពេលសម្រាកដែលច្បាប់កំណត់ និង ៣០ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីនោះ គឺជាគោលការណ៍ទូទៅមិនអាចបញ្ចេញពីការងារបាន (ច្បាប់ដដែល មាត្រា ៣០ កថាខណ្ឌទី២) ដើម្បីការពារនិយោជិត។