ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

បំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែ ប្រាក់សោភ័ន ប្រាក់សំណងគ្រោះថ្នាក់ និងបំណុលផ្សេងៗដែលកើតចេញពីទំនាក់ទំនងការងារ គឺជាលំដាប់អាទិភាពទាបជាងសិទ្ធិធានាបំណុលលើទ្រព្យសមាសភាគទាំងអស់របស់និយោជក (ដូចជាសិទ្ធិធានាបំណុល ឬសិទ្ធិធានាលើទ្រព្យសម្បត្តិ) ប៉ុន្តែមានអាទិភាពជាងពន្ធ ថ្លៃសេវាសាធារណៈ និងបំណុលផ្សេងទៀត។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រាក់ប៉ាន់ខែ ៣ ខែចុងក្រោយ ប្រាក់សោភ័ន ៣ ឆ្នាំ និងប្រាក់សំណងគ្រោះថ្នាក់ មានអាទិភាពខ្ពស់ជាងសិទ្ធិធានាបំណុល និងសិទ្ធិធានាលើទ្រព្យសម្បត្តិ ដូច្នេះនៅពេលទ្រព្យសម្បត្តិរបស់និយោជកត្រូវបានអនុវត្តការដកចេញដោយបង្ខំ វាអាចទទួលបានការចែកចាយជាអាទិភាពដំបូងគេ។ តាមបទប្បញ្ញត្តិការពារបំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែ បើក្រុមហ៊ុនលុបបំបាត់ ឬបិទសាលការងារដោយសារការផ្អាកអាជីវកម្ម ដែលធ្វើឱ្យមិនទទួលបានប្រាក់ប៉ាន់ខែ ឬប្រាក់សោភ័ន អ្នកអាចដាក់ពាក្យស្នើសុំប្រាក់ធានាបំណុល (ប្រាក់ចែកចាយ) សម្រាប់ប្រាក់ប៉ាន់ខែ ៣ ខែ ឬប្រាក់សោភ័ន ៣ ឆ្នាំ នៅការិយាល័យផ្នែកការងារនិងការងារក្រោមឱវត្តនៃសាលការងារនីមួយៗ ហើយគ្រឹះសម្រាប់សុខុមាលភាពកម្មករ នឹងទូទាត់ប្រាក់ធានាចែកចាយក្នុងចំនួនបរិមាណជាក់លាក់ជំនួសនិយោជកពីមូលនិធិការពារបំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែតាមបទប្បញ្ញត្តិការពារបំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែ។ ប្រាក់ធានាចែកចាយដែលគ្រឹះសម្រាប់សុខុមាលភាពកម្មករទូទាត់ជំនួសជាមុន មិនមែនដោះស្រាយបំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែរបស់កម្មករម្នាក់ៗទាំងស្រុងទេ ប៉ុន្តែកំណត់ដោយកម្រិតអាទិភាពខែលើសំណើ និងកម្រិតអាទិភាពខែតាមអាយុ ដើម្បីរក្សាជីវភាពជាមូលដ្ឋាន ដូច្នេះផ្នែកដែលលើសពីនេះ កម្មករត្រូវទាមទារពីនិយោជកដោយផ្ទាល់ ឬទទួលបានការបញ្ជាក់បំណុលប្រាក់ប៉ាន់ខែពីការិយាល័យការងារក្រោមឱវត្ត ហើយដាក់ពាក្យស្នើចែកចាយទៅតុលាការ។ •កម្រិតអាទិភាពខែតាមអាយុ៖ អាយុនៅពេលសោភ័ន កម្រិតអាទិភាពខែ ៤៥ ឆ្នាំឡើងទៅ ១,២០០,០០០ រៀល ពី ៣០ ឆ្នាំឡើងទៅតិចជាង ៤៥ ឆ្នាំ ១,០០០,០០០ រៀល តិចជាង ៣០ ឆ្នាំ ៨០០,០០០ រៀល។ ដូច្នេះ ចំនួនអតិបរមាដែលអាចទទួលបានគឺប្រាក់ប៉ាន់ខែ ៣ ខែ ៣,៦០០,០០០ រៀល បូកប្រាក់សោភ័ន ៣ ឆ្នាំ ៣,៦០០,០០០ រៀល សរុប ៧,២០០,០០០ រៀល។ នៅពេលលើសចំនួននេះ កម្មករត្រូវធ្វើការដកជំនួយលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់និយោជកដោយឡែក ឬដាក់ពាក្យស្នើចែកចាយទៅតុលាការ ដើម្បីទទួលការសង។