ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

សម្រាកដោយសារពេលមករដូវគឺសំដៅលើការផ្តល់សម្រាក១ថ្ងៃក្នុងមួយខែដល់ស្ត្រីកម្មករដើម្បីការពារសុខភាពរបស់នាងពីការងារខ្លាំងក្លាក្នុងអំឡុងពេលមករដូវ និងការពារម្តាយ។ សម្រាកដោយសារពេលមករដូវអាចប្រើបានសម្រាប់ស្ត្រីកម្មករទាំងអស់ដែលធ្វើការនៅកន្លែងធ្វើការមានកម្មករ៥នាក់ឡើងទៅ ដូច្នេះសូម្បីតែបុគ្គលិកសាកល្បង បុគ្គលិកកិច្ចសន្យា បុគ្គលិកបណ្តោះអាសន្ន ឬបុគ្គលិកមិនមែនជាបុគ្គលិកអចិន្ត្រៃយ៍ក៏អាចប្រើសម្រាកដោយសារពេលមករដូវ១ថ្ងៃក្នុងមួយខែដោយមិនអាស្រ័យលើទម្រង់ការងារនោះទេ។ លើសពីនេះ សម្រាកដោយសារពេលមករដូវត្រូវផ្តល់តាមគោលការណ៍នៃពេលមករដូវជាក់ស្តែង ដូច្នេះនៅពេលស្ត្រីកម្មករស្នើសុំសម្រាកដោយសារពេលមករដូវ និយោជកមិនអាចបដិសេធបានទេ ដោយមិនអាស្រ័យលើរយៈពេលការងារឬការប្រកបដោយគ្មានការអវត្តមាន។

ចាប់ពីថ្ងៃទី១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០០៤ តាមការកែប្រែច្បាប់មូលដ្ឋានការងារដែលអនុវត្តជាដំណាក់កាលតាមទំហំនិងប្រភេទអាជីវកម្ម ប្រព័ន្ធ៤០ម៉ោងក្នុងមួយសប្តាហ៍ត្រូវបានណាយកាត់ ដែលធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធសម្រាកដោយសារពេលមករដូវត្រូវបានផ្លាស់ប្តូរមួយចំនួន ពីការផ្តល់ 'សម្រាកដោយសារពេលមករដូវដែលមានប្រាក់ខែ១ថ្ងៃក្នុងមួយខែដល់ស្ត្រីកម្មករ' ទៅជា 'ផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវដោយគ្មានប្រាក់ខែនៅពេលស្ត្រីកម្មករស្នើសុំ'។ តាមច្បាប់មូលដ្ឋានការងារកែប្រែ លើកលែងតែបទបញ្ញត្តិការងារ ឬកិច្ចព្រមព្រៀងក្រុមមិនបានកំណត់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវជាប្រាក់ខែ ស្ត្រីកម្មករដែលប្រើសម្រាកដោយសារពេលមករដូវនឹងត្រូវដកប្រាក់ខែធម្មតា១ថ្ងៃចេញពីប្រាក់ខែប្រចាំខែ ដែលធ្វើឱ្យស្ត្រីកម្មករជាច្រើនដែលទទួលប្រាក់ខែទាបនិងធ្វើការជាបុគ្គលិកមិនមែនអចិន្ត្រៃយ៍មានការលំបាកក្នុងការប្រើសម្រាកដោយសារពេលមករដូវ។ ផ្នែកមួយទៀត មានវិវាទថាតើត្រូវផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវដល់ស្ត្រីកម្មករដែលគ្មានពេលមករដូវដូចជានៅពេលអស្ចារ្យ ឬអាយុចាស់ ឬអត់ ជាទូទៅត្រូវបានបកស្រាយថាគ្មានកាតព្វកិច្ចផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវក្នុងករណីទាំងនេះ ប៉ុន្តែប្រសិនបើនិយោជកមិនផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវដោយហេតុថាគ្មានពេលមករដូវ និយោជកត្រូវផ្តល់ភស្តុតាងដោយខ្លួនឯងថាគ្មានពេលមករដូវ។ និយោជកដែលមិនផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវទោះបីស្ត្រីកម្មករស្នើសុំក៏ដោយ នឹងត្រូវជាប់ពិន័យរហូតដល់៥លានវូន។ *មាត្រា៧១ ច្បាប់មូលដ្ឋានការងារមុនកែប្រែ៖ និយោជកត្រូវផ្តល់សម្រាកដោយសារពេលមករដូវដែលមានប្រាក់ខែ១ថ្ងៃក្នុងមួយខែដល់ស្ត្រីកម្មករ។