ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

អ្នកដែលផ្តល់ការងារដល់អ្នកដទៃ និងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួលសម្រាប់នោះ។ ច្បាប់បច្ចុប្បន្នមិនបែងចែករវាងអ្នកការងារផ្លូវចិត្ត និងអ្នកការងារផ្លូវកាយ ហើយប្រើពាក្យសរុបថា អ្នកការងារ ដើម្បីកំណត់។ ច្បាប់មូលដ្ឋានការងារ កំណត់គោលគំនិតអ្នកការងារថា ‘អ្នកដែលផ្តល់ការងារដោយមិនគិតពីប្រភេទវិជ្ជាជីវៈ សម្រាប់គោលបំណងប្រាក់ឈ្នួលនៃអាជីវកម្ម ឬកន្លែងធ្វើការ’ (ច្បាប់មូលដ្ឋានការងារ មាត្រា ១៤)។ នេះគឺព្រោះច្បាប់នេះមានគោលបំណងការពារលក្ខខណ្ឌការងាររបស់អ្នកការងារ និងត្រួតពិនិត្យនិយោជក ដូច្នេះវាកំណត់លក្ខខណ្ឌថា អ្នកការងារត្រូវផ្តល់ការងារក្រោមការណែនាំ និងការត្រួតពិនិត្យរបស់និយោជក ក្នុងទំនាក់ទំនងភាពអាស្រ័យលើនិយោជកជាក់ស្តែង។ ផ្ទុយទៅវិញ ច្បាប់សមាគមកម្មករ និងការសម្របសម្រួលទំនាក់ទំនងការងារ កំណត់ថា ‘អ្នកដែលរស់នៅដោយប្រាក់ឈ្នួល ប្រាក់ខែ ឬប្រាក់ចំណូលស្រដៀងគ្នា ដោយមិនគិតពីប្រភេទវិជ្ជាជីវៈ’ (ច្បាប់សមាគមកម្មករ និងការសម្របសម្រួលទំនាក់ទំនងការងារ មាត្រា ២ ក្នុងចំណោម ១) ជាអ្នកការងារ។