ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

ការណែនាំឱ្យលាឈប់ធ្វើការមិនមែនជាពាក្យសម្រាប់ច្បាប់ទេ ប៉ុន្តែជាពាក្យដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការគ្រប់គ្រងបុគ្គលិក។ វាសំដៅលើការបញ្ចប់ទំនាក់ទំនងការងារតាមរយៈទម្រង់ដែលនិយោជកណែនាំឱ្យបុគ្គលិកលាឈប់ធ្វើការ ហើយបុគ្គលិកទទួលយកវា និងដាក់ពាក្យលាឈប់ធ្វើការ។

ជាទូទៅ ដោយសារបុគ្គលិកបានដាក់ពាក្យលាឈប់ធ្វើការ វាមិនត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការបញ្ចេញពីការងារទេ ប៉ុន្តែអាចត្រូវបានវិនិច្ឆ័យថាជាការលាឈប់ធ្វើការដោយសុចរិត (ការលាឈប់ធ្វើការ)។ ទោះជាយ៉ាងណា ក្នុងករណីខ្លះ វាត្រូវត្រូវបានពិនិត្យតាមគោលការណ៍ច្បាប់អំពីការរឹតត្បិតការបញ្ចេញពីការងារ ដើម្បីវាយតម្លៃសុពលភាពរបស់វា។ ពោលគឺ ការបង្ខំឱ្យបុគ្គលិកដែលមិនមានឆន្ទៈចង់លាឈប់ធ្វើការដោយសម្ពាធតែមួយខាងពីនិយោជក ឱ្យដាក់ពាក្យលាឈប់ធ្វើការ ហើយទទួលយកពាក្យនោះជាមូលដ្ឋាន គឺជាការបញ្ចប់ទំនាក់ទំនងការងារដែលផ្ទុយនឹងឆន្ទៈរបស់បុគ្គលិកក្នុងខាងសារស្ថានភាពជាក់ស្តែង ដូច្នេះត្រូវបានវាយតម្លៃដូចជាការបញ្ចេញពីការងារដែរ។

ទោះបីការណែនាំឱ្យលាឈប់ធ្វើការ ឬការបញ្ចេញពីការងារទាំងពីរគឺស្រដៀងគ្នាក្នុងការបង្ហាញឆន្ទៈ 'ចង់ឱ្យចេញទៅ' ជាលើកដំបូងពីក្រុមហ៊ុនក៏ដោយ វាខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងទំណាក់ទំនងដែលទុកឱ្យបុគ្គលិកសម្រេចចិត្តចុងក្រោយថាតើនឹងចាកចេញពីក្រុមហ៊ុនឬអត់។ ពោលគឺ ការណែនាំឱ្យលាឈប់ធ្វើការគឺតម្រូវឱ្យបុគ្គលិកបង្ហាញឆន្ទៈលាឈប់ធ្វើការ (ដាក់ពាក្យលាឈប់ធ្វើការ ឬបញ្ជាក់មតិលាឈប់ធ្វើការតាមមាត់) តាមទម្រង់ណាមួយ ហើយក្រុមហ៊ុនទទួលយកវា ដូច្នេះវាត្រូវបានមើលឃើញថាជាការលុបចោលកិច្ចសន្យាការងារដោយការឯកភាពរវាងភាគីទាំងពីរ។