ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍

ភាគច្រើននៃកម្មករមិនត្រឹមត្រូវគឺជាកម្មករត្រង់សន្យាដែលមានរយៈពេលកិច្ចសន្យាការងារកំណត់ ហើយ ‘ត្រង់សន្យា’មិនមែនជាពាក្យសម្រាប្រកាន់តាមច្បាប់ទេ ប៉ុន្តែជាទូទៅសម្រាប់កិច្ចសន្យាការងារដែលមានរយៈពេលកំណត់ដូចជាការងារបណ្តោះអាសន្ន ការងារប្រចាំថ្ងៃ ជាដើម ដែលកម្មករដែលកំពុងធ្វើការត្រូវបានហៅថា កម្មករត្រង់សន្យា ឬកម្មករត្រង់រយៈពេល។ ផ្ទុយទៅវិញ កម្មករត្រឹមត្រូវគឺបានចុះកិច្ចសន្យាការងារដែលមិនមានរយៈពេលកំណត់ ហើយមិនត្រូវបានបញ្ចេញចេញលើកលែងតែមានហេតុផលសមហេតុផល ហើយការងារត្រូវបានធានាដល់អាយុចូលនិវត្តន៍។ ឧទាហរណ៍ កម្មករត្រង់សន្យាខុសពីកម្មករត្រឹមត្រូវគ្រាន់តែរយៈពេលកិច្ចសន្យាការងារត្រូវបានកំណត់ ដូច្នេះការអនុវត្តច្បាប់ទំនាក់ទំនងការងារទាំងអស់ត្រូវបានអនុវត្តដូចគ្នា ហើយអាចប្រើប្រាស់បាយ័នឈ្នួល ថ្ងៃឈប់សម្រាកមុនឫសក្នុងការក្លាក់ ជាដើម និងអាចធ្វើសកម្មភាពសម្ព័ន្ធកម្មករ។ ខ្លឹមសារពាក់ព័ន្ធនឹងការងារត្រង់សន្យាដែលមានរយៈពេលកំណត់ត្រូវបានបញ្ជាក់នៅក្នុង ‘ច្បាប់ស្តីពីការការពារកម្មករត្រង់រយៈពេលនិងកម្មករក្រោមពេល’ ហើយខ្លឹមសារជាក់លាក់គឺដូចខាងក្រោម។

① និយោជកអាចប្រើប្រាស់កម្មករត្រង់រយៈពេលក្នុងចន្លោះមិនលើសពី ២ ឆ្នាំ (ក្នុងករណីធ្វើកិច្ចសន្យាត្រង់រយៈពេលម្តងទៀតជាដើម រយៈពេលសរុបការងារបន្តត្រូវមិនលើសពី ២ ឆ្នាំ)។ ទោះជាយ៉ាងណា ក្នុងករណីដែលអនុញ្ញាតខាងក្រោម អាចប្រើប្រាស់កម្មករត្រង់រយៈពេលលើសពី ២ ឆ្នាំ។

-ក្នុងករណីកំណត់រយៈពេលចាំបាច់សម្រាប់ការបញ្ចប់អាជីវកម្ម ឬការបញ្ចប់កិច្ចការជាក់លាក់ ករណីដែលមានចន្លោះចោលដោយសារការសម្រាក ឬការបញ្ជូន ដែលត្រូវការកម្មករនោះដើម្បីជំនួសការងាររហូតដល់កម្មករត្រលប់មកវិញ ករណីកំណត់រយៈពេលចាំបាច់សម្រាប់ការសិក្សា ការបណ្តុះបណ្តាលមុខរបរ ជាដើមរបស់កម្មករ ករណីចុះកិច្ចសន្យាការងារជាមួយមនុស្សចាស់តាមមាត្រា ២ ប្រការ ១ នៃ ‘ច្បាប់ជំរុញការងារមនុស្សចាស់’ ករណីត្រូវការប្រើប្រាស់ចំណេះដឹង បច្ចេកទេសជំនាញ និងករណីផ្តល់ការងារស្របតាមគោលនយោបាយសុខុមាលភាពរដ្ឋាភិបាល វិធានការអ៊ុនអាម ជាដើម ដែលកំណត់ដោយប្រកាសប្រធានាធិបតី ករណីមានហេតុផលសមហេតុផលដែលស្រដៀងនឹងប្រការ ១ ដល់ ៥ ដែលកំណត់ដោយប្រកាសប្រធានាធិបតី

② ប្រសិនបើនិយោជកប្រើប្រាស់កម្មករត្រង់រយៈពេលលើសពី ២ ឆ្នាំ ទោះបីជាគ្មានហេតុផលនៃការលើកលែងនៅមាត្រា ១ ឬបានរលាយបាត់ក៏ដោយ កម្មករត្រង់រយៈពេលនោះត្រូវចាត់ទុកថាជាកម្មករដែលចុះកិច្ចសន្យាការងារដែលមិនមានរយៈពេលកំណត់។

① និយោជកត្រូវស្នើយល់ព្រមពីកម្មករក្រោមពេលសម្រាប់ការងារលើសម៉ោងលើសពីម៉ោងការងារជាក់លាក់តាមមាត្រា ២ នៃ ‘ច្បាប់គោលដៅការងារ’។ ក្នុងករណីនេះ មិនអាចធ្វើការលើសពី ១២ ម៉ោងក្នុងមួយសប្តាហ៍។

② កម្មករក្រោមពេលអាចបដិសេធការងារលើសម៉ោងប្រសិនបើនិយោជកមិនទទួលបានការយល់ព្រមតាមបទបញ្ជាក្នុងមាត្រា ១។